Otoczenie

Jednym z elementów, które na całym świecie odróżniają przedszkola montessorińskie od konwencjonalnych są wnętrza placówki. Odpowiadając na potrzeby kształtującego się systemu nerwowego dzieci, w zgodzie z wiedzą dotyczącą psychologii i neurologii dziecka nasze wnętrza są stonowane- oparte na bieli i barwach natury oraz naturalnych materiałach takich jak drewno czy korek, bez pstrokatych i infantylnych dekoracji. Przebywanie we wnętrzu pełnym kolorów jest obciążające dla centralnego układu nerwowego małych dzieci. M. Montessori była zwolenniczką przestronnych, estetycznie urządzonych sal, spełniających różnorodne funkcje. Meble są naturalne, niskie, funkcjonalne i lekkie, tak, aby można je było aranżować według potrzeb dzieci.

 

Minizoo i grządki
Odpowiadając na potrzeby naszych dzieci na terenie naszego przedszkola hodujemy małe zwierzęta, sadzimy i pielęgnujemy rośliny, dbamy o grządki warzywne i zielnik.

Podstawowym warunkiem prawidłowego rozwoju dziecka jest właściwie przygotowane otoczenie, które wspomaga harmonijny rozwój osobowości dziecka  sprawia, że czuje się ono szczęśliwe i radosne; szybko i chętnie się uczy.

Najważniejszymi elementami tego otoczenia są: wolność, porządek, kontakt z rzeczywistością i naturą  poprzez spacery i wycieczki, piękno (wszystko w klasie musi być dobrze zaplanowane, doskonałej jakości i atrakcyjnie rozmieszczone) oraz materiały dydaktyczne.

Na naszych półkach zamiast zabawek zgromadziliśmy montessoriańskie pomoce. Zadaniem materiału dydaktycznego jest wspomaganie rozwoju dziecka, dlatego zwany jest materiałem rozwojowym. Jest rozmieszczony w klasie w taki sposób, że tworzy logicznie uporządkowaną całość programową. Umożliwia on wyjście w uczeniu się dziecka od doświadczenia i poznania zmysłowego. Służy nie tylko rozwojowi intelektualnemu, ale także kształtowaniu się osobowości.

Oryginalny zestaw pomocy dydaktycznych zwany Materiałem Montessori posiada takie cechy:

1) prostota, precyzja i estetyka wykonania,
2) stopniowanie trudności,
3) dostosowany do potrzeb rozwojowych dziecka,
4) budzi ciekawość i zainteresowanie dziecka,
5)młodsze dzieci uczą się na konkretach, później stopniowo zastępowanych coraz bardziej abstrakcyjnym materiałem,
6) konstrukcja umożliwiająca samodzielną kontrolę błędów,
7)pomoce tworzą ciągi tematyczne,
8) ograniczenie ? dana pomoc występuje tylko w jednym egzemplarzu.

Maria Montessori podzieliła materiał dydaktyczny na;
-materiał niezbędny do ćwiczeń życia praktycznego, związany z samoobsługą, troską o otoczenie i środowisko,
-materiał akademicki służący nauce języka, matematyki, przyrody i geografii oraz kultury;-materiał artystyczny związany z ekspresją muzyczną, plastyczną i zręcznościową dziecka;
-materiał sensoryczny, rozwijający poznanie zmysłowe, służy pobudzaniu aktywności umysłowej.