Program

Niepubliczne Przedszkole Przyrodniczo-Językowe Tumirai w Wołominie proponuje edukację opartą na indywidualnej pracy dziecka w jego własnym tempie, zgodnie z jego bieżącymi zainteresowaniami i potrzebami. Placówka podlega pod nadzór Kuratorium Oświaty w Warszawie i realizuje podstawę programową wychowania przedszkolnego MEN w oparciu o założenia pedagogiki Marii Montessori.

Program realizowany jest w trakcie pracy własnej dzieci z montessoriańskim materiałem rozwojowym a także podczas zajęć w kręgu.

Edukacja przedszkolna Marii Montessori obejmuje: praktyczne ćwiczenia dnia codziennego, kształcenie zmysłów, edukację matematyczną, edukację językową i edukację kosmiczną.

W grupie są dzieci zróżnicowane wiekowo: od 2,5 do 6 lat (realizujemy program rocznego przygotowania przedszkolnego). Taka struktura grupy jest naturalna i przypomina rodzinę. Dziecko zajmuje różne pozycje społeczne i pełni różne role. Młodsze dzieci naśladują starsze, mają w nich oparcie i pomoc, czerpią z ich doświadczenia i wiedzy. Starsze dzieci pomagają młodszym, są w stosunku do nich opiekuńcze i empatyczne. Czują się potrzebne i wzmocnione.

W naszym przedszkolu nauka języka angielskiego odbywa się codziennie, na zasadzie lekcji w małych grupach. Nauka języka francuskiego odbywa się dwa razy w tygodniu, na zasadzie lekcji w małych grupach.

Dzieci dodatkowo uczestniczą w zajęciach :
– rytmicznych
– gimnastycznych
– treningu umiejętności społecznych
– ze sztuki
– Klubu Młodego Odkrywcy

oraz  w ramach potrzeb korzystają z indywidualnej opieki logopedy, pedagoga specjalnego i psychologa.
Wszystkie nasze dzieci korzystają z oferowanych zajęć w ramach czesnego.

Nasze dzieci uczą się empatii i szacunku do natury poprzez kontakt ze zwierzętami-posiadamy m. in. kozy, szynszyle, agamy, świnkę morską.
Własna szklarnia i grządki to okazja do zdobywania wiedzy przez doświadczanie, smakowanie i oglądanie.

Otoczenie

Jednym z elementów, które na całym świecie odróżniają przedszkola montessorińskie od konwencjonalnych są wnętrza placówki. Odpowiadając na potrzeby kształtującego się systemu nerwowego dzieci, w zgodzie z wiedzą dotyczącą psychologii i neurologii dziecka nasze wnętrza są stonowane- oparte na bieli i barwach natury oraz naturalnych materiałach takich jak drewno czy korek, bez pstrokatych i infantylnych dekoracji. Przebywanie we wnętrzu pełnym kolorów jest obciążające dla centralnego układu nerwowego małych dzieci. M. Montessori była zwolenniczką przestronnych, estetycznie urządzonych sal, spełniających różnorodne funkcje. Meble są naturalne, niskie, funkcjonalne i lekkie, tak, aby można je było aranżować według potrzeb dzieci.

Minizoo i grządki
Odpowiadając na potrzeby naszych dzieci na terenie naszego przedszkola hodujemy małe zwierzęta, sadzimy i pielęgnujemy rośliny, dbamy o grządki warzywne i zielnik.

Podstawowym warunkiem prawidłowego rozwoju dziecka jest właściwie przygotowane otoczenie, które wspomaga harmonijny rozwój osobowości dziecka – sprawia, że czuje się ono szczęśliwe i radosne; szybko i chętnie się uczy.

Najważniejszymi elementami tego otoczenia są: wolność, porządek, kontakt z rzeczywistością i naturą – poprzez spacery i wycieczki, piękno (wszystko w klasie musi być dobrze zaplanowane, doskonałej jakości i atrakcyjnie rozmieszczone) oraz materiały dydaktyczne.

Na naszych półkach zamiast zabawek zgromadziliśmy montessoriańskie pomoce. Zadaniem materiału dydaktycznego jest wspomaganie rozwoju dziecka, dlatego zwany jest materiałem rozwojowym. Jest rozmieszczony w klasie w taki sposób, że tworzy logicznie uporządkowaną całość programową. Umożliwia on wyjście w uczeniu się dziecka od doświadczenia i poznania zmysłowego. Służy nie tylko rozwojowi intelektualnemu, ale także kształtowaniu się osobowości.

Oryginalny zestaw pomocy dydaktycznych zwany Materiałem Montessori posiada takie cechy:

1) prostota, precyzja i estetyka wykonania,
2) stopniowanie trudności,
3) dostosowany do potrzeb rozwojowych dziecka,
4) budzi ciekawość i zainteresowanie dziecka,
5)młodsze dzieci uczą się na konkretach, później stopniowo zastępowanych coraz bardziej abstrakcyjnym materiałem,
6) konstrukcja umożliwiająca samodzielną kontrolę błędów,
7)pomoce tworzą ciągi tematyczne,
8) ograniczenie – dana pomoc występuje tylko w jednym egzemplarzu.

Maria Montessori podzieliła materiał dydaktyczny na;
-materiał niezbędny do ćwiczeń życia praktycznego, związany z samoobsługą, troską o otoczenie i środowisko,
-materiał „akademicki” służący nauce języka, matematyki, przyrody i geografii oraz kultury;-materiał artystyczny związany z ekspresją muzyczną, plastyczną i zręcznościową dziecka;
-materiał sensoryczny, rozwijający poznanie zmysłowe, służy pobudzaniu aktywności umysłowej.

Organizacja

Niepubliczne Przedszkole Przyrodniczo-Językowe Tumirai z założenia  jest placówką integracyjną, zapewniającą edukację w klasach mieszanych wiekowo. Organem założycielskim i prowadzącym jest Edukacja Marzeń sc, współprowadzona przez Emilię Polnau-Wrzesińską i Martę Zarzycką. Podstawa programowa jest jedynie częścią obszerniejszego Programu Edukacji Montessori, który realizujemy.

Przedszkole pracuje cały rok z pominięciem dni ustawowo wolnych od pracy oraz tygodnia wolnego w wakacje.

Godziny pracy
Przedszkole otwarte jest od godz. 6:30 do 18:30

Plan dnia
6:30 – 8:00 poranny blok świetlicowy,schodzenie się dzieci, zabawy dowolne
8:30-9:30 śniadanie
9:00 – 9:15 krąg poranny
9:15 – 11:30 praca własna
11:30 spacer lub zabawy na placu zabaw
13:00 obiad
13:30 odpoczynek, zabawy wyciszające, czytanie książek
14:30 popołudniowy blok dydaktyczny-zajęcia ponadprogramowe zgodnie z tygodniowym rozkładem tygodnia
16:00 podwieczorek
17:00-18:30 popołudniowy blok świetlicowy-zabawy dowolne, klocki, puzzle,gry, czytanie książek (gdy jest ciepło wychodzimy po podwieczorku na dwór)

Przedszkole pracuje w godzinach 6:30-18:30 od poniedziałku do piątku cały rok kalendarzowy.

ZAJĘCIA PONADPROGRAMOWE :
W wielu przedszkolach funkcjonuje pojęcie zajęć dodatkowych. Głównie nazwa ta wykorzystywana jest dla motywacji innego słowa „ zajęcia dodatkowo płatne”. W naszym rozumieniu przedszkole to miejsce, gdzie dzieci traktowane są równo i wszystkie mają zapewnione wsparcie indywidualnych talentów. Kwestia zasobności portfela rodzica nie powinna tu być determinująca. Idąc tym torem myślenia wzięliśmy na siebie odpowiedzialność stworzenia takiej wizji programu przedszkola który naszym zdaniem zapewnia dziecku wszechstronny rozwój ze szczególnym uwzględnieniem edukacji przyrodniczej i językowej. Gdyż to te elementy są niezwykle istotne w funkcjonowaniu dzisiejszego świata. Ustaliliśmy taką kwotę czesnego, która pozwoli nam na realizację naszego programu bez zbędnej i niesprawiedliwej segregacji dzieci. Rodzic, który zapisuje swoje dziecko do Tumirai, wie, że jego dziecko może uczestniczyć we wszystkich stacjonarnych zajęciach takich jak:

  • język angielski
  • język francuski
  • gimnastyka korekcyjna z elementami kinezjologii edukacyjnej
  • warsztaty psychoedukacyjne z TUS
  • design fabryka wyobraźni
  • drama z rytmiką
  • klub małego odkrywcy przy współpracy z Centrum Nauki Kopernik
  • warsztaty kulinarne
  • historia sztuki

Każdego roku analizujemy nasz program pod kątem potrzeb rozwojowych dzieci i opracujemy program zajęć dodatkowych z zakresu: rozwoju motoryki dużej, małej, rozwoju społeczno-emocjonalnego oraz poznawczego.

WYŻYWIENIE

Zdrowe odżywianie jest częścią programu edukacji Montessori. Podczas pobytu w przedszkolu dzieci mają zapewnione posiłki-śniadanie, przekąska, dwudaniowy obiad i podwieczorek. Dzieci mają stały i nieograniczony dostęp do wody źródlanej. Dbamy aby nasze posiłki były zbilansowane i wartościowe. W diecie ograniczamy cukier oraz sztuczne półprodukty. Menu przygotowywane jest przez dietetyka w porozumieniu z rodzicem w zakresie ewentualnych nietolerancji pokarmowych. Świeże posiłki dla naszych dzieci dostarcza sprawdzona firma cateringowa.

Pytania i odpowiedzi

Rodzice, którzy rozpoczynają wraz ze swoimi dziećmi przygodę w Niepublicznym Przedszkolu Montessori w Wołominie najpierw indywidualnie spotykają się z dyrektorem. Podczas trwającej około godziny (czasem nawet półtorej) rozmowy, mają możliwość zadawania pytań, jakie nasuwają im się w związku z profilem metodycznym przedszkola. Zwykle jednak pytań i wątpliwości jest tak wiele, że trudno je rozwiać w czasie najdłuższego nawet spotkania. Dlatego też w drugiej kolejności organizowane są dla nich specjalne warsztaty, na których poznają z grubsza od strony praktycznej zasady życia i działania grupy montessoriańskiej. Im więcej wiemy, im bardziej coś zgłębiamy, tym więcej mamy nowych wątpliwości. Aby je ostatecznie rozwiać podajemy listę najczęściej zadawanych pytań.

DLACZEGO DO JEDNEJ GRUPY CHODZĄ DZIECI W RÓŻNYM WIEKU? 

Mądrość dr Montessori wyrażająca się m.in. utworzeniem grup mieszanych wiekowo opierała się na następujących założeniach:
– obecność dzieci w tak różnym wieku w tej samej klasie i tym samym czasie stwarza szansę na zaistnienie realnych sytuacji społecznych;
– sens społeczności podkreśla w szczególny sposób obecność najmłodszych dzieci uczących się od swych starszych kolegów;
– starsze dzieci uczą się odpowiedzialności, a dobry przykład dawany młodszym dzieciom jest powodem do dumy;
– starsze dzieci mają także okazję zaobserwować jak złe przykłady łatwo i szybko podlegają naśladowaniu przez dzieci młodsze. Takie dość szybko widoczne konsekwencje stają się wielokrotnie powodem do modyfikacji zachowań na działania pozytywne;
– praca w grupach mieszanych wiekowo łagodzi i pomaga eliminować zachowania rywalizacyjne w sytuacji, kiedy dzieci prezentują różny poziom zdolności, umiejętności i dojrzałości. Czasami dziecko 3-letnie potrafi poradzić sobie z czymś, na co niekiedy 4- latek nie jest jeszcze gotowy. Jednak tenże sam 4-latek potrafi już zrobić coś, czego nie opanował jego 5-letni kolega pracujący w tej samej grupie.
– pomaganie młodszym dzieciom zachęca starsze dzieci do wyrażania ich naturalnego pragnienia bycia życzliwymi i wyrozumiałymi. Jednocześnie młodsze dzieci uczą się poczucia bezpieczeństwa i akceptacji oraz otwartości na korzystanie z pomocy innych.

CO TO JEST LEKCJA CISZY I PO CO JEST PRZEPROWADZANA? 

Dzieci w klasie Montessori całym sercem zaangażowane są w to co robią w związku z tym pozostają ciche i skupione. Nasze dzieci rzeczywiście cieszą się ciszą o czym świadczyć może fakt przypominania sobie nawzajem, aby nie podnosić głosu. W dzisiejszym głośnym, szybkim i przepełnionym bodźcami świecie bardzo trudno zadbać i znaleźć ciszę. Dlatego jedną z najwartościowszych naszym zdaniem rzeczy, którą chcemy zaoferować dzieciom jest dać im szansę doświadczyć warunków ciszy i spokoju.
Lekcje ciszy są charakterystycznym elementem metody Montessori i przeprowadzane są we wszystkich placówkach przedszkolnych i szkolnych pracujących tą metodą. Ćwiczenia ciszy pomagają dziecku odnaleźć spokój, ułatwiają skupienie i pozwalają na wyciszenie emocji. U dzieci biorących udział w lekcjach ciszy po pewnym czasie można zauważyć:
– zwiększoną wrażliwość na dźwięki, słowo i mowę,
– wewnętrzną dyscyplinę,
– szybsze spostrzeganie potrzeb innych,
– otwarcie na nowe przeżycia,
Poprzez ćwiczenia ciszy, które za każdym razem odwołują się szczególnie do jednego ze zmysłów wzroku, słuchu, węchu, smaku, dotyku możemy przygotować zmysły do utrzymywania uwagi i nie rozpraszania się. Ponadto przez ćwiczenia ciszy możemy budzić w dziecku postawy słyszenia, widzenia, odczuwania, dźwigania, brania, dawania i otwartości na drugiego człowieka.
Podstawowym warunkiem rozpoczęcia zajęć jest zgoda dziecka. Każde dziecko powinno samodzielnie decydować, czy chce uczestniczyć w kręgu. Zajęcia te nie mogą być rozumiane jako kara.
Przed przystąpieniem do ćwiczeń należy odczekać, aż wszystkie dzieci usiądą spokojnie i w sali będzie rzeczywiście cicho. Ćwiczenia powinny być atrakcyjne tak, by zaciekawić dziecko.

CO TO JEST PRACA WŁASNA? 

W naszym przedszkolu jest to minimum trzygodzinny okres nieprzerwanej pracy dziecka, które korzystając ze specjalnie przygotowanego otoczenia poznaje i rozwija swoje zmysły, edukuje swój język, poznaje pojęcia matematyczne i przyswaja sobie ogólną wiedzę o wszechświecie. Do pracy własnej służą oryginalne pomoce dydaktyczne, zwane materiałem rozwojowym. Pomoce te są tak skonstruowane, aby dziecko mogło samo, bez pomocy innych, dokonać sprawdzenia, czy wykonało zadanie poprawnie.

CO TO JEST ŻYCIE PRAKTYCZNE? 

Dzieci edukowane zgodnie z założeniami programu opartego na zasadach montessoriańskich rozpoczynają swoje doświadczenia w przedszkolu od ćwiczeń życia praktycznego stwarzających możliwość rozwijania kontroli, koordynacji oraz koncentracji. Poszczególne pomoce Montessori pozwalają na zdobywanie umiejętności posługiwania się przyborami znanymi dziecku z rodzinnego domu, co jest bezpiecznym pomostem pomiędzy środowiskiem znanym i nowym, przygotowując w tym samym czasie do czytania, pisania i operacji liczbowych. Najpopularniejsze pomoce dydaktyczne w tym dziale to m.in.:

– ramki do nauki sznurowania, zapinania,
– dzbanki do przesypywania i przelewania,
– kłódki do otwierania,
– naczynie do mycia rąk (z mydłem i ręcznikiem),
i dziesiątki innych, które występują nie tylko w przedszkolu, ale także w otoczeniu dziecka w domu. Podczas zajęć z życia praktycznego dziecko uczy się także samodzielnie sprzątać, przygotowywać sobie kanapki, a nawet gotować i piec. Uczy się myć stolik, podłogę, okno, czyścić buty, polerować srebrny czajnik i jeszcze stu innych czynności. Dzięki temu jego ręka bezustannie ćwiczy i przygotowuje się do podjęcia niezwykle trudnego zadania – pisania liter.

CO DZIECI ROBIĄ NA ZAJĘCIACH SENSORYCZNYCH? 

Sensoryka to jeden z działów pracy własnej. W otoczeniu dziecka znajduje się szereg zabawek (pomocy), które pomagają mu w niewymuszony, bardzo naturalny sposób rozwinąć jego zmysły. Posługując się tymi pomocami w codziennej zabawie (pracy) uczy się samodzielnie rozróżniania małego od dużego, większego od mniejszego. Poznaje różnicę między smakami – kwaśnym, słodkim, gorzkim, cierpkim, łagodnym. Pracując z puszkami szmerowymi zaczyna we wspaniały sposób, często niedostępny dla dzieci pracujących klasyczną metodą, reagować na najmniejsze nawet różnice dźwiękowe, doprowadzając swój słuch niemal do na wyżyny swoich możliwości. Podczas zajęć sensorycznych, pracując z kolorowymi tabliczkami, dziecko uczy się, że każdy z kolorów ma swoje odcienie. Posługując się szorstkimi tabliczkami, albo tabliczkami barycznymi lub termicznymi, poznaje różnice w fakturze, wadze, temperaturze, wyczulając swoje zmysły tak, jak nie mógłby tego uczynić gdzie indziej.

CZEGO DZIECI UCZĄ SIĘ W ZAKRESIE MATEMATYKI? 

Cały proces poznawania pojęć matematycznych jest tak samo naturalny, jak wszystkich innych dyscyplin. Zaczyna się od najprostszego – poznawania wielkości, cyfr i ich symboli aż do pisemnego dodawania, mnożenia, odejmowania, dzielenia, a nawet ułamkowania. Wszystko odbywa się w dokładnie ustalonej kolejności. Brak tu elementu przypadkowości. Oczywiście każdy etapów matematycznej edukacji dziecka to określona pomoc dydaktyczna. Nie będąc zmuszanym do – nazwijmy ją – aktywności matematycznej, nie mając za sobą bagażu okropnych doświadczeń ze zbyt lakonicznym tłumaczeniem skomplikowanych zagadnień przez nauczyciela przy tablicy, dzieci w przedszkolu Montessori uwielbiają bawić się w dodawanie, odejmowanie czy też inne działania matematyczne. Uwielbiają poznawać i zapamiętywać nazwy skomplikowanych figur geometrycznych dokładnie tak samo, jak uwielbiają poznawać i zapamiętywać dziesiątki gatunków dinozaurów albo życiorysy kompozytorów i pisarzy. Edukacja matematyczna w przedszkolu Montessori zaczyna się na półce z „zabawkami”, a kończy „zabawą” z zadaniami w zeszycie w kratkę…

JĘZYK – CZYLI CO? 

Po pierwsze, chodzi oczywiście o język polski i jego naturalne rozwijanie. W dużej mierze pomoce z tego działu są przygotowywane samodzielnie przez nauczycieli, bo producenci materiału Montessori jeszcze nie do końca poznali wszystkie tajniki edukacyjne naszego „systemu”. Najogólniej mówiąc, w Społecznym Przedszkolu Montessori w Lubinie dzieci uczą się czytać i pisać, poznają cztery najważniejsze części mowy, a także dokonują rozbiorów gramatycznych prostych zdań. Działania językowe, tak samo jak wszystkie inne, muszą się odbywać w określonym porządku. Edukacja kończy się tym, że opuszczając przedszkole dziecko, na miarę swoich możliwości, potrafi czytać krótkie książeczki i pisać krótkie opowiadania.

WYCHOWANIE KOSMICZNE – CO TO TAKIEGO? 

To jeden z „przedmiotów” realizowanych podczas pracy własnej. Najogólniej mówiąc jest to nauka o wszechświecie, a więc o tym wszystkim, co otacza człowieka. W skład wychowania kosmicznego wchodzi wiele dziedzin, które kojarzymy ze szkoły m.in. geografia, przyroda, elementy fizyki i astronomii, kultura itp.

DLACZEGO W PRZEDSZKOLU NIE MA KAR I NAGRÓD? 

To problem nieustający, budzący wiele kontrowersji i szalenie rozległy. Przecież – ktoś powie – kary i nagrody są takie wychowawcze! Jak dziecko zostanie ukarane, to wtedy będzie wiedziało, że nie wolno mu… malować po ścianie. Jak dostanie nagrodę za piękny rysunek, to będzie rysowało… jeszcze piękniej? Czy na pewno? A że rysunek właściwie jest taki sobie, może tylko „machnięty” połamanym ołówkiem, całkiem od niechcenia, właśnie po to, by „zasłużyć” na lizaka? Albo po prostu na pochwałę? Może to tak jak z podaniem łapy przez naszego pieska, po którym czworonóg może się spodziewać smakołyku?

Zastanawialiście się Państwo, jak wiele czynników występujących w naszym otoczeniu bez przerwy nas uzależnia? Bez przerwy powoduje, że coś musimy, nawet gdy nie chcemy? I jak bardzo traci na tym nasze poczucie WOLNOŚCI? Jak bardzo traci na tym nasze poczucie SZCZĘŚCIA?

W przedszkolu Montessori staramy się ze wszystkich sił, korzystając z doświadczenia wypracowanego latami badań i obserwacji, pomóc dzieciom w ich naturalnym rozwoju. Jak to często mówimy: NIE PRZESZKADZAĆ IM! Dr Paul Epstein, amerykański wykładowca, a także dyrektor jednej z montessoriańskich placówek w Minnesocie, porównał kary i nagrody do… narkotyku. Bo tak jest w istocie – są to elementy, które w znaczący sposób uzależniają nas od otoczenia. Wszyscy jesteśmy uzależnieni od kar i nagród. Niezwykle trudno jest nam się wyrwać z tego zaklętego kręgu pochwał i nagan. Zostaliśmy ukształtowani po to, by zmagać się z tą rzeczywistością kary i cieszyć z chwili, gdy otrzymamy nagrodę. Kara i nagroda dla osoby dorosłej to wyznacznik jej życia. Czy nie jest to co najmniej nieracjonalne? Żeby ktoś inny, a nie my, decydował o naszych gustach, potrzebach, życiowych planach, sposobach realizacji zadań?

Kary i nagrody to ten rodzaj uzależnienia człowieka, który sprawia, że tracimy na wolności, a to wartość najważniejsza w życiu każdego. My – dorośli – zdajemy sobie sprawę z faktu swojego uzależnienia. Jesteśmy świadomi, że nam to nie służy, że te narzędzia (kary i nagrody) są potrzebne raczej dla naszego czworonożnego przyjaciela, który reaguje na zasadzie odruchu Pawłowa, a nie nam – ludziom. Mimo to, aby ograniczyć to uzależnienie przynajmniej na tyle, żeby przeszło w lekki nawyk jest niesamowicie trudno. Warto jednak, żeby zdawać sobie sprawę z tego oczywistego faktu i żeby próbować z tym walczyć. Po co? A no po to, aby zbudować lepszy świat, lepszego, większego człowieka. A to już nic innego jak pierwotna idea Marii Montessori. Na tym m.in. opiera się cała filozofia wielkiej włoskiej lekarki.

Wspomniany wyżej Paul Epstein na konferencji naukowej w Warszawie przytoczył opowieść o chłopcu, który przyszedł do przedszkola. W poniedziałek zbudował z klocków wielki zamek. Włożył w to wiele sił i energii, więc gdy zauważyła to wychowawczyni i od razu pochwaliła, chłopiec bardzo się uradował. Chcąc zasłużyć na pochwałę, we wtorek znów, z takim samym, a może i większym zaangażowaniem, zbudował taki sam zamek. Niestety, tym razem… wychowawczyni nie zauważyła jego budowli. Chłopiec poczuł się rozczarowany. W środę od niechcenia poukładał klocki byle jak i byle gdzie, tworząc coś, co nawet z grubsza nie przypominało zamku. Nauczycielka, choć zamek był nijaki, zauważyła jednak aktywność chłopca, więc postanowiła nie szczędzić słów uznania, na koniec posyłając mu promienny uśmiech, aby zachęcić go do większego wysiłku. Chłopiec poczuł się zdezorientowany. Jak to? – pomyślał. We wtorek dałem z siebie wszystko i zbudowałem wspaniałą budowlę, a nauczycielka mnie nie pochwaliła. Dziś, kiedy zbudowałem zamek byle jak, otrzymałem pochwałę. O co tu chodzi?

Przyszedł czwartek i chłopiec nie wiedząc, co ma zrobić postanowił zamek narysować. Postarał się ze wszystkich sił i pokazał pracę nauczycielce. Jaki piękny! – zachwyciła się wychowawczyni. W piątek chłopiec postanowił przejść samego siebie i zostać największym malarzem świata. Narysował zamek, w którym mieszkał król z królową, po dziedzińcu chodzili rycerze ze swoimi damami dworu, a jeden z rycerzy jechał nawet na koniu. Cóż z tego, gdy wychowawczyni zachorowała i nie pojawiła się w pracy. Zastąpiła ją inna nauczycielka, która w czasie kiedy chłopiec pokazywał jej swoje dzieło, stawiała do kąta innego chłopca za karę za to, że nie umiał spokojnie wysiedzieć na krześle…

W ten oto sposób klasyczny system edukacji w ciągu zaledwie tygodnia (czasem szybciej, czasem wolniej) przygotowuje do życia ludzi, którzy już na starcie stają się uzależnieni od innych, którzy stają się niewolnikami systemu kontroli. Jeżeli to komuś odpowiada – ma oczywiście prawo, pozostając mam nadzieję w zgodzie ze swoją wolnością, korzystać z klasycznych sposobów i metod edukacyjnych. My – w Montessori – uważamy, że świat trzeba zmieniać, a nie przystosowywać się do niego i

że najlepiej zajmą się tym dziełem uczęszczające do nas dzieci. W to wierzymy całym sercem, bo inaczej by nas tu nie było.

CZY ISTNIEJĄ TYLKO PRZEDSZKOLA MONTESSORI CZY TEŻ MOŻLIWE JEST DALSZE KSZTAŁCENIE W TYM SYSTEMIE? 

Dr Montessori początkowo rozwijała swoje podejście do pedagogiki pracując z dziećmi w wieku przedszkolnym, ale stopniowo przenosiła zdobytą wiedzę i obserwacje na dzieci i młodzież w każdym wieku W Europie i USA istnieją szkoły podstawowe, gimnazja i licea Montessori. Twórcy Google’a po przejściu edukacji w systemie Montessori dostali się bezpośrednio na najlepsze amerykańskie uniwersytety.

Zalety systemu Montessori – nacisk na niezależne uczenie się, ciepła i wspierająca społeczność szkolna – sprawdzają się na każdym etapie edukacji, kiedy dzieci uczą się być odpowiedzialnymi obywatelami świata.
Nawet jeśli dziecko nie będzie mogło w systemie montessoriańskim kontynuować nauki szkolnej z powodów rodzinnych nabędzie ono znacznie więcej umiejętności szkolnych i dobrych cech osobowościowych niż gdyby było skazane na edukację w przedszkolu konwencjonalnym . Nasi absolwenci to dzieci pełne szacunku dla siebie i świata, zafascynowane nauką, odpowiedzialne i pełne wiary we własne możliwości.

DLACZEGO W PRZEDSZKOLU MONTESSORI SĄ SPECYFICZNE ‚POMOCE’, A MAŁO JEST TYPOWYCH ZABAWEK (INTERAKTYWNYCH, PLASTIKOWYCH, O Z GÓRY ZDEFINIOWANYCH FUNKCJACH)? 

W przedszkolu Montessori dość istotna jest cisza i wzajemne poszanowanie swoich granic przez dzieci i dorosłych. Unikamy tu chaosu i hałasu często kojarzonych z przedszkolami. Maria Montessori twierdziła że dziecko kocha ciszę i jest w tym dużo prawdy jeśli poświęci się obserwacji dzieci nieco więcej głębszej uwagi. W placówkach Montessori większość dzieci bardzo szybko pochłania wybrana przez nie aktywność i nie mają potrzeby intensywnego wyładowywania energii przez bieganie hałasowanie czy agresję. Są skupione i zaabsorbowane swoją pracą. Na wyszalenie się ruchowe – niezbędne dzieciom – też pozostawiamy czas i miejsce. Dziecko może w dowolnej chwili przejść do aktywności ruchowych jeśli czuje taką potrzebę.

Zabawki grające świecące i buczące są męczące dla dzieci i dorosłych dlatego nie ma dla nich u nas miejsca. Zabawki o ściśle zdefiniowanych funkcjach ograniczają wyobraźnię i kreatywność dzieci. Pomoce Montessori są starannie zaprojektowane i wykonane w większości z naturalnych materiałów. Można z nich korzystać na wiele sposobów i dlatego długo się nie nudzą. W zależności od poziomu kompetencji i aktualnych zainteresowań dziecka może ono używać ich na różne sposoby. Dzieci w naszym przedszkolu mają też do dyspozycji wiele materiałów wspierających rozwój sensoryczny i sprawiających dużą przyjemność (piasek kinetyczny masy plastyczne itp).

JAK TO MOŻLIWE, ŻE DZIECI CZEGOKOLWIEK SIĘ UCZĄ SKORO MOGĄ ROBIĆ CO CHCĄ? 

Dziecięcy mózg to niewiarygodna maszyna do poznawania świata i uczenia się nowych rzeczy. Pęd do wiedzy jest wpisany w nasze DNA. Gdyby tak nie było, nasz gatunek nie odniósłby tak przytłaczającego sukcesu. Aby jednak dziecko chciało się uczyć i poszerzać swoje kompetencje, musi być spełnionych kilka warunków. Przede wszystkim dziecko musi być zaintrygowane tym, co poznaje i widzieć sens w robieniu tego, co mu się proponuje, a także nie może być do tego zmuszane Nuda i przymus są największymi wrogami się uczenia, o czym wiedzą wszyscy, którzy przeszli przez młyn tzw tradycyjnej edukacji. Niezwykle ważne jest też poczucie bezpieczeństwa i ciepła relacja z nauczycielem-przewodnikiem. Należy pamiętać, że w przedszkolu czy szkole Montessori dziecko ma do dyspozycji wiele pomocy, które zachęcają do eksploracji różnych obszarów wiedzy. Nauczyciel może sugerować wybór rodzaju pracy na dany dzień, ale nie może go narzucać: raczej obserwuje dziecko i podsuwa mu coś, co powinno je wciągnąć. Z doświadczenia nauczycieli Montessori wynika, że dzieci zazwyczaj wybierają aktywności, które pozwalają im wzrastać w kierunku wynikającym z aktualnego etapu ich rozwoju I tak na przykład w fazie wrażliwości na symbole, dziecko bardzo często wybiera pomoce związane z literami i cyframi. Nakłanianie go w tym czasie do rozwijania innych kompetencji będzie i nieskuteczne, i szkodliwe. Znacznie lepiej poczekać na kolejną fazę zainteresowań.
Należy też pamiętać, że to co traktujemy czasem jak ‚nieedukacyjną’ zabawę (huśtanie się, bieganie, patrzenie w dal, zabawa piaskiem i wodą, zabawa z podziałem na role, gotowanie, jeżdżenie na rozmaitych pojazdach itd.) to w istocie bardzo ważna nauka i rozwijanie kompetencji, które są niezbędne, aby dziecko mogło w swoim czasie rozwinąć typowo akademickie umiejętności (pisanie czy czytanie), na których zazwyczaj tak zależy rodzicom.
W placówkach Montessori dziecko ma szansę swobodnie wybierać rodzaj aktywności, ale nie jest pozostawione samo sobie. Nauczyciel podsuwa propozycje, otwiera nowe horyzonty, wciąga do zabawy, stara się zaintrygować. Wybór dziecka jest poza tym ograniczony samą organizacją przestrzeni i wyposażeniem sal (np. brak gadżetów elektronicznych, za to obecność huśtawek czy mini ścianki wspinaczkowej ) oraz dostępnymi rekwizytami (pomoce Montessori, materiały plastyczne, piasek kinetyczny itd.).
Pamiętajmy, że dzieci najwięcej i najskuteczniej uczą się w czasie, gdy się bawią Robią to bez wysiłku i nie są świadome, że ten proces może być żmudny i nudny. Dobrze, aby jak najdłużej się o tym nie przekonały.

SKORO DZIECI PRACUJĄ W SWOIM TEMPIE CZY NIEKTÓRE Z NICH NIE POZOSTAJĄ W TYLE LUB NIE MAJĄ ZALEGŁOŚCI? 

Dzieci pracują w swoim tempie, ale nie są pozostawione same sobie. Nauczyciel obserwuje podopiecznych i podsuwa aktywności, które pozwalają nadbudowywać nowe umiejętności na bazie tych już zdobytych. Nauczyciel stara się stawiać wyzwania nie za łatwe (aby nie znudzić), ani nie za trudne (aby nie zniechęcić). Stara się także ochronić dziecko przed zbyt wczesnym pójściem naprzód, bo to właśnie to zazwyczaj sprawia, że dzieci ‚zostają w tyle’.

CZY NAUCZYCIELE MONTESSORI PRACUJĄ WEDŁUG JAKIEGOŚ PROGRAMU? 

Przedszkola i szkoły Montessori prowadzą nauczanie zindywidualizowane w oparciu o montessoriańskie programy nauczania. Obowiązkowa podstawa programowa to jedynie 70 % realizowanych treści. Pozostałe wykraczają poza podstawę realizowaną w placówkach konwencjonalnych.
Nie stosują jednak tradycyjnego podziału na przedmioty – prezentują podejście zintegrowane. I tak, na przykład przy okazji zajęć o Afryce dzieci dowiadują się wiele zarówno o geografii (mapa), historii, sztuce czy językach tego kontynentu, a oglądanie zdjęć piramid naturalnie prowadzi je do poznawania różnorodnych brył. Takie podejście pokazuje związki między różnymi zjawiskami i dziedzinami wiedzy oraz pozwala dzieciom naprawdę zagłębić się w danym zagadnieniu i dać upust swojej ciekawości. Podstawę naszych działań pedagogicznych stanowi uznanie samodzielności jednostki. Komunikacja pomiędzy dziećmi i nauczycielami zapewnia, że dorośli dostrzegają i uwzględniają to, czego dzieci dokonują w swoim własnym rozwoju. Dużą część pracy stanowi uważna i odkrywcza obserwacja.

DLACZEGO W PRZEDSZKOLACH (I SZKOŁACH) MONTESSORI NIE MA ŻADNEGO SYSTEMU OCEN? 

W polskim systemie edukacyjnym stosowanie tradycyjnego systemu ocen (1-6) jest niedopuszczalne nie tylko na etapie edukacji przedszkolnej, ale również wczesnoszkolnej (klasy 1—3). Zazwyczaj jednak siła przyzwyczajenia kadry lub -niestety -naciski rodziców powodują, że nauczyciele zaczynają stosować systemy zamienne (słoneczka, serduszka, czarne łapy, tudzież literki a, b, c, d). W przedszkolach często przybiera to formę tablic ze znaczkami zdobywanymi za ‚dobre’ lub ‚złe’ zachowania. Trzeba by wyjątkowo mało rozgarniętego dziecka, żeby nie zorientowało się, jak takie rzekomo przyjazne ‚znaczki’ przekładają się na ocenę jego osoby. Oceny, podobnie jak wszelkie systemu kar i nagród, mają krótkotrwały i powierzchowny wpływ na wysiłki czy osiągnięcia dzieci. Podejście Montessori zdecydowanie stawia na wewnętrzną motywację dzieci do nauki, która nie wymaga sztucznych zachęt. Dziecko kierujące się głównie własną ciekawością świata, a nie potrzebą zadowolenia pani czy strachem przed karą, będzie zapewne bardziej samowystarczalne i niezależne. Jego samoocena w przyszłości nie powinna w nadmiernym stopniu zależeć od uznania wyrażanego przez innych, co być może pozwoli zaoszczędzić mu wielu cierpień. Nauczyciele Montessori oczywiście pilnie obserwują dzieci i ich postępy. Zawsze chętnie dzielą się z rodzicami spostrzeżeniami na temat mocnych stron ich i dzieci oraz informują nad czym starają się z nimi pracować.

Edukacja domowa

W naszych placówkach istnieje możliwość realizowania obowiązku przedszkolnego oraz szkolnego w ramach edukacji domowej.
Nauczanie w systemie edukacji domowej w naszych placówkach jest bezpłatne.

Oferujemy Państwu:
Spotkania dla rodziców podczas których nauczyciel omówi zadania stojące przed dziećmi, wynikające z podstawy programowej oraz zaprezentuje elementy pedagagogiki Montessori, kóre bedzie można wykorzystać w warunkach domowych.

FORMY WSPÓŁPRACY

Umożliwiamy następujące wsparcie dzieci z edukacji domowej, będących uczniami naszych placówek, jak również ich rodziców/opiekunów:
Uczestnictwo w spotkaniach i warsztatach przygotowywanych dla dzieci i rodziców/opiekunów z edukacji domowej.
Wypożyczanie i korzystanie w domu z przedszkolnych materiałów Montessori;
Wypożyczanie książek  i podręczników z biblioteki przedszkolnej.
Otrzymanie materiałów plastycznych, biurowych, hobbystycznych dla dzieci;
Konsultacje pedagogiczno – wychowawcze z pedagogiem oraz z nauczycielami Montessori w naszej placówce;
Udział w kursach oraz warsztatach dydaktycznych i wychowawczych organizowanych dla rodziców przez naszą placówkę

W sprawach związanych z edukacją domową prosimy o kontakt mailowy na adres polnau@montessori.pl

O nas

Przedszkole Montessori w Wołominie (dawniej Tumirai) jest przedsięwzięciem edukacyjnym dwóch wołomińskich matek. Powstało z fascynacji możliwościami, jakie otwiera przed dziećmi edukacja montessoriańska. To metoda znana i ceniona od wielu lat na zachodzie Europy i w Ameryce Północnej. Cieszymy się, że możemy otworzyć dzieciom i rodzicom w naszej okolicy nowe horyzonty przedszkolnej edukacji. Marzyła nam się placówka gdzie dzieci są szanowane i wspierane przez gruntownie wykształconych nauczycieli oraz mają  dostęp do materiałów rozwojowych najwyższej jakości.

Założycielki 

Emilia Polnau  uczennica eksperymentalnej szkoły demokratycznej w Łodzi. Tego czym jest szkoła pełna szacunku i realnej indywidualizacji w nauczaniu doświadczyła osobiście. Absolwentka Uniwersytetu Łódzkiego. Studiowała filologię polską, informację naukową, dziennikarstwo oraz pedagogikę wczesnoszkolną i przedszkolną. Zamiłowanie do pracy z ludźmi sprawiło, że pracowała jako specjalista od PR, redaktor naczelna lokalnej telewizji i wydawca reportaży w telewizji ogólnopolskiej. Od lat pracująca z dziećmi i młodzieżą. Zaangażowana w działalność kilku stowarzyszeń pracujących na rzecz dzieci. Dyplomowany nauczyciel Montessori. Założycielka dwóch przedszkoli i szkoły Montessori. Prezes Stowarzyszenia Oświatowego Montessori. Uczestnik i prelegent w kursach, konferencjach i warsztatach m.in: The Association Montessori Internationale AMI, Polskiego Instytutu Montessori, Szkoły Wyższej Przymierza Rodzin, Polskiego Stowarzyszenia Montessori, Fundacji Ziarnko Maku, niemieckiej Szkoły Montessori z Erfurtu.

Marta Zarzycka  Nauczyciel edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej. W centrum jej zainteresowań był zawsze człowiek dlatego wybrała studia z polityki społecznej i pracy socjalnej na Uniwersytecie Warszawskim. Odkąd została mamą swoją uwagę skupiła na pracy z dziećmi. Przez wiele lat pracowała przy pionierskim projekcje wdrażania edukacji medialnej. Instruktor piłki siatkowej i gimnastyki korekcyjnej. Certyfikowany kinezjolog edukacyjny, terapeuta Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne, trenerka umiejętności społecznych. Uczestniczka wielu kursów, konferencji i warsztatów m.in.: Polskiego Instytutu Montessori, Szkoły Wyższej Przymierza Rodzin, Fundacji Ziarnko Maku, Procentrum, Centrum Terapii i Rozwoju Indygo, Rehastart, Fundacji Scolar, Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów Integracji Sensorycznej. Założycielka przedszkola i szkoły Montessori. Dyrektor NiepublicznejPodstawowej Szkoły Montessori w Wołominie. Założycielka Stowarzyszenia OświatowegoMontessori. Członek Klubu Dyrektorów Montessori w Polsce. Pracuje z dziećmi i młodzieżą przy projektach wypoczynkowych. Nauczyciel wychowania fizycznego w klasach I-III, instruktor gimnastyki w grupach przedszkolnych. Organizator konferencji o tematyce edukacyjnej. Prywatnie spełniona mama Asi i Ninki.

HISTORIA

Przedszkole Tumirai powstało w 2011 roku z potrzeby zapewnienia  dzieciom dostępu do systemu edukacji- zupełnie różnego od konwencjonalnego, opartego na szacunku do dziecka oraz stwarzania środowiska do uczenia się przez doświadczanie, wolnego od kar i nagród. Dzięki zaufaniu przedszkolnych rodziców już po 3 miesiącach działalności brakowało miejsc dla chętnych dzieci. Przenieśliśmy się do innego, większego budynku- tak przez kolejne 5 lat działała Tumirai Ossowska. W 2013 drugie przedszkole- przy ul.Wąskiej 22. Pod tym adresem działa do dziś. Rodzice pierwszych absolwentów naszych placówek skłonili nas to spełnienia kolejnego pedagogicznego marzenia- w 2015 roku powstała Szkoła Montessori w Leśniakowiźnie, w 2016 roku przenieśliśmy ją wraz  z jednym z przedszkoli do budynku na Armii Krajowej 133 w Wołominie. Każdego dnia tak jak nasi mali studenci rozwijamy się i rośniemy. Już teraz mamy kolejne marzenia, ale o tym wkrótce…

Dlaczego Montessori?

Najważniejszy okres w życiu to nie czas studiów uniwersyteckich, ale pierwszy okres, od urodzenia do szóstego roku życia. Jest to czas, kiedy formuje się inteligencja człowieka i nie tylko ona, ale całość jego zdolności psychicznych”.

Dr Maria Montessori

Ta rewolucyjna metoda wspierania naturalnego rozwoju dzieci została stworzona ponad 100 lat temu we Włoszech przez dr Marię Montessori, dwukrotnie nominowaną do Nagrody Nobla. Metoda Montessori cieszy się wielką popularnością na całym świecie, uwzględnia całościowy rozwój dziecka.

W założeniach Montessori dzieci mają głęboki szacunek do siebie nawzajem – rozumieją swoją indywidualność. Nie ma podziału na grupy wiekowe. Według Marii Montessori każde dziecko rodzi się inteligentne, ale używa właściwych sobie sposobów do nauki. Dlatego dzieci uczą się nowych rzeczy wtedy, gdy są do tego gotowe, a nie wtedy, gdy narzuca to program nauczania. W metodzie Montessori dzieci są uczone, że błędy to naturalna część życia człowieka – dlatego nie boją się ich popełniać. Podstawą metody jest zrozumienie, a nie zapamiętywanie. Dlatego nauka odbywa się poprzez eksperymenty i sprawdzanie, śledzenie, poszukiwanie, co angażuje dziecko w zajęcia. Ma wykształcić w dziecku samodyscyplinę, wewnętrzne poczucie celu i motywację.

Nasze sztandary

Poszanowanie godności każdego dziecka
to nadrzędna zasada w pracy z dzieckiem w przedszkolu. Uśmiech i pozytywne komunikaty są niezastąpionym narzędziem w naszych wspólnych kontaktach. Takie zachowanie wzmacnia w dziecku poczucie własnej wartości i buduje pozytywny obraz samego siebie.

Nauka przez działanie
wszystkie pomoce dydaktyczne w przedszkolu Montessori, bazują na poznaniu zmysłowym. Dzieci odkrywają świat poprzez dotyk, dlatego możliwość manipulowania jest podstawową formą pracy w przedszkolu.

Przygotowane otoczenie
to uporządkowana przestrzeń która pomaga kształtować u dzieci poczucie wewnętrznej harmonii. Staranny dobór materiałów w otoczeniu Montessori, prowokuje dziecko do odkrywania i do zadawania pytań.

Indywidualny tok nauczania
każdy z nas jest inny, każdy ma inne potrzeby. W naszym przedszkolu to nie wiek wyznacza granice poznania ale indywidualne możliwości i potrzeby dzieci.

Usamodzielnianie
jest jednym z głównych zadań naszego przedszkola. Proces ten, jest możliwy dzięki wypracowaniu atmosfery skupienia i szacunku oraz braku rywalizacji, oceniania i pośpiechu.

Wzajemna pomoc
grupa mieszana wiekowo jest jak wielka rodzina. To naturalna społeczność, w której młodsi uczą się od starszych kolegów a starsi mają okazję aby pomóc młodszym. Wspólne przebywanie dzieci  w przedszkolu jest prawdziwą lekcją doświadczania relacji społecznych.

Montressori, a tradycyjne nauczanie

Montessori reprezentuje holistyczne podejście do dziecka: ważny jest emocjonalny, społeczny, fizyczny, poznawczy aspekt edukacji  –  a edukacja tradycyjna ma na celu głównie zdobywanie wiedzy (aspekt poznawczy).

W systemie Montessori  dziecko ma wybór czasu, miejsca i rodzaju aktywności  –  podczas gdy w systemie tradycyjnym czas, miejsce i rodzaj aktywności są wybrane i zaplanowane przez nauczyciela w planie pracy.

W Montessori każde dziecko uczy się we własnym tempie, zgodnie z indywidualnym planem rozwoju tymczasem w tradycyjnym nauczaniu tempo pracy jest podyktowane możliwościami większości grupy i podstawą programową  zunifikowaną dla wszystkich.

Różnowiekowe grupy montessoriańskie eksponują dziecko na różnorodność sytuacji społecznych i edukacyjnych,  dzieci uczą się obserwując pracę innych. Zaś grupa jednowiekowa jest łatwa do zarządzenia przez nauczyciela i realizacji programu.

W Montessori dzieci uczą się poprzez pracę na konkretnych pomocach, przygotowanych w taki sposób, aby dziecko umiało powiązać abstrakcję z rzeczywistością. W systemie tradycyjnym dziecko uczy się poprzez zapamiętywanie pojęć, często dla niego abstrakcyjnych.

Nauczanie w Montessori skupia się na dziecku i wzbudzaniu jego motywacji, a nie na stopniach, karach i nagrodach obecnych w tradycyjnej metodzie.

Absolwenci Montressori

Wyszukiwarkę Google, grę komputerową The Sims, a nawet powieść Sto lat samotności dali nam ludzie którzy uważają, że swoją innowacyjność i kreatywność zawdzięczają montessoriańskiej edukacji.

Absolwentami takich placówek byli m.in. amerykanski prezydent Woodrow Wilson, ojciec nowoczesnej gosporadki ekonomista Peter Drucker, pisarka Anna Frank, aktor Geroge Clooney, założyciels Amazona Jeff Bezos, aktorka Dakota Faning, a także brytyjski następca tronu książę William czy założyciel Wikipedii Jimmy Wales…

„I do think I benefited from teh Montessori education wchic in some ways gives the students a lot more freedoms to do things at their own pace, to discover”

Sergeey Brin, twórca Googla

„I do not believe there is a method better than Montessori for making childern sensitive to the beauties of the world and awakening their curiosity regarding the secrets of life”

Gabriel Garcia Marquez, laureat nagrody Nobla

A może elementy Montressori?

 Stosowanie w edukacji konwencjonalnej tzw. elementów Pedagogiki Montessori nie ma nic wspólnego z prawdziwą edukacją montessoriańską. Metoda ta nie opiera się bowiem jedynie na wykorzystywaniu określonych pomocy naukowych, ale holistycznie wspiera rozwój dziecka poprzez określone: rolę nauczyciela, przygotowanego otoczenia, programu placówki. Zdarzają się placówki edukacyjne, które choć w szyldzie mają pedagogikę montessori to stosują w swoim programie nauczania m.in: podręczniki czy nagrody a materiał montessori w klasie towarzyszy zabawkom. Tym samym Pedagogika Montessori jest spłycana do hasła marketingowego licząc na nieświadomość rodziców. To praktyka nieuczciwa i nie przynosząca efektów kształcenia montessoriańskiego.

Rekrutacja

Do przedszkola przyjmujemy dzieci w wieku od 2,5 rż przez cały rok w ramach dostępności miejsc.

Warto wysłać nam informacje o chęci zapisu dziecka jak najwcześniej, bowiem zwykle w ciągu rekrutacji posiadamy zaledwie pojedyncze miejsca. Jeśli zależy Ci aby dziecko poznawało świat w środowisku montessori możesz wpisać je na listę dzieci oczekujących. Poinformujemy Cię kiedy dołączenie do grupy będzie możliwe.

Do przedszkola przyjmujemy rodzinę, dlatego w procesie rekrutacji decydująca jest rozmowa z rodzicami. Staramy się przyjąć te rodziny, w których styl wychowania oraz wyznawane wartości są zbliżone do naszych.

Zapraszamy również dzieci, które potrzebują jeszcze pieluchy.

Pierwszeństwo w przyjęciu mają dzieci, których rodzeństwo uczęszcza już do przedszkola.

Opłaty przedszkolne omawiane są indywidualnie podczas spotkania rekrutacyjnego. Zachęcamy do umówienia się na rozmowę. Dla rodzeństwa przewidziano zniżki.